05.18.2017
Wieczory dziadowskie: Dziady_kopia.doc
wieczory dziadowskie teaser

Spektakl Tomasza Bazana inspirowanym “Dziadami” Mickiewicza oraz “Trylogią Ciągu” Wiliama Gibsona.

„Dziady’’ Mickiewicza to dla mnie współczesne odbicie idei rytuału. Świat rytuału mający na celu otworzenie innych wymiarów duchowych i kontakt z rzeczywistością rozszerzoną poza naszą percepcję; to współczesna próba człowieka niejako dążącego, aby ,,uzyskać’’ inną wiedzę i poszerzone możliwości własnego ciała i umysłu. „Dziady_kopia.doc” to dzisiejsza konfrontacja człowieka poszukującego logosu nieograniczonej wiedzy w zderzeniu z czasem i światem niematerialnym, wyrażanym za pomocą języka futurologicznych technologii. „Dziady” to przede wszystkim narracja o ciele zagrożonym zagładą, ale i próba uporządkowania niepoznanego – dzisiaj wyrażanego na polu współczesnej kultury przez poszukiwania nowej humanistyki przejawiającej się w dekonstrukcji pojęć.

Choreografia próbująca przekraczać samą siebie: skodyfikowane struktury oraz jasno wytyczone ciągi. To pakt z niemożliwym, który na skutek ryzykownej, granicznej gry z własnym ciałem staje się w pewien sposób uchwytny. Współczesna nauka i medycyna zna podobne mechanizmy zachodzące w ciele ludzkim i potrafi je empirycznie badać w sposób coraz bardziej pełny i zrozumiały: współczesne badania nad neuroprzekaźnikami serotoniny i co za tym idzie zwiększaniem realnej, krótkotrwałej siły mięśniowej spowodowały w ostatnich dekadach niezwykły, skokowy rozwój wielu dyscyplin olimpijskich w postaci niemal komputerowej precyzji w wypracowywaniu planów treningowych zawodników.

Osiąganie wyższego rodzaju świadomości, katharsis, stan upojenia duchowego, świadome śnienie, pęknięcia w strukturze świadomości, opuszczanie ciała przez świadomość – te wszystkie efekty osiągane były we wszystkich kulturach poprzez odpowiednie praktyki psychofizyczne. Rozwijane przez wieki stawały się naturalnym sposobem poszerzania ludzkich umiejętności, zarówno tych duchowych jak i fizykalnych. Dzisiaj, wydaje się, tę rolę w coraz większy sposób przejmuje świat sieci i rozwój nauki. Jednym z najciekawszych zjawisk jest pojawienie się wirtualnej rzeczywistości rozszerzonej, w której człowiek niemal bezgranicznie może poszerzyć zakres swojego ciała i możliwości poznawczych w zależności od algorytmów zaprogramowanego urządzenia. (Tomasz Bazan)

*Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych

Kup bilet na premierę | 25 maja 2017 | g. 20:00 | Aula Artis | ul. T. Kutrzeby 10

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

MKiDN

 

Premiera: 
25 maja 2017 r., Aula Artis w Poznaniu

Reżyseria:
TOMASZ BAZAN

Choreografia:
TOMASZ BAZAN oraz KORNELIA LECH, MICHAŁ PRZYBYŁA, PAWEŁ MALICKI, DOMINIK WIĘCEK

Muzyka:
MARCIN JANUS

Multimedia, technologie:
GRZEGORZ KALISZUK

Współpraca dramaturgiczna:
ANNA KRÓLICA

Charakteryzacja, współpraca projektowa kostiumów:
ADRIANNA CYGANKIEWICZ

Asystent choreografa:
PAWEŁ MALICKI

Obsada: 
KORNELIA LECH, MICHAŁ PRZYBYŁA, PAWEŁ MALICKI, DOMINIK WIĘCEK

Producentka:
NATALIA GORZELAŃCZYK

Produkcja:
POLSKI TEATR TAŃCA w Poznaniu w ramach ROKU GUŚLARZY oraz TOMASZ BAZAN