26.09.2018
Życie, śmierć, jednostka i społeczeństwo
Życie i śmierć, jednostka i społeczęństwo

26 września o godz.19.00 na Scenie Kameralnej Opery i Filharmonii Podlaskiej zagości spektakl pt. „Niech żywi grzebią umarłych” w choreografii Aleksandry Dziurosz i reżyserii Tomasza Szczepanka. Efekt współpracy tego duetu artystycznego z zespołem Polskiego Teatru Tańca zostanie zaprezentowany w ramach projektu Sceny Trzeciej, obejmującego wypowiedzi artystyczne, które otwierają przed publicznością nowe perspektywy poznawcze i estetyczne.

Spektakl to współczesna reinterpretacja „Dziadów” Adama Mickiewicza, zrealizowana w formie agonu z choreografią „Dziady_kopia.doc” Tomasza Bazana i „Goryczą” Kai Kołodziejczyk. Inspiracją dla twórców była romantyczna tradycja, zwłaszcza „Dziady część 2” Adama Mickiewicza i moment interakcji zbiorowości żywych z osobą nieżyjącą.

Jednostka i społeczeństwo. Życie i śmierć. Śmierć jednostki a życie społeczeństwa.

Budzimy się, wstajemy z łóżka, idziemy do pracy, pracujemy, jemy, pijemy, odpoczywamy, nudzimy się, bawimy się, wiążemy się, rozstajemy się, rodzimy się, dorastamy, rodzimy kogoś, starzejemy się, umieramy. Nasza historia – jedna z wielu, które zdarzają się obok siebie w tym samym momencie na całym świecie – kończy się zawsze tak samo. Wszyscy dobrze wiemy jak.

Pośród miliona wyzwań, jakie stawia przed nami życie, od czasu do czasu zdarza się czyjaś śmierć. Ile znaczy dla nas cudza śmierć? Dla nas jako jednostek. Dla nas jako społeczeństwa. Przecięcie tych dwóch perspektyw skłania nas do postawienia kolejnego pytania, które chcielibyśmy zawiesić między sceną a widownią: co my żywi możemy wiedzieć o śmierci?

-pisali twórcy „Niech żywi grzebią umarłych” o swojej koncepcji i inspiracjach.

Produkcję spektaklu dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Projekt realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu Scena dla tańca 2018.

logotypy

Na zdjęciu: Julia Hałka i Katarzyna Rzetelska

fot. Andrzej Grabowski