10.12.2020
TA MARA

Położony na polsko-niemieckim pograniczu, nad Nysą Łużycką Park Mużakowski (Muskau) stał się planem zdjęciowym, czwartego już, choreograficznego projektu filmowego Polskiego Teatru Tańca. Rozpostarte na dwóch brzegach rzeki, bardzo odmienne części parku, dopełniają się tworząc kompozycyjną całość. Tak różny charakter wschodniej i zachodniej strony Muskauer Park zainspirował i stworzył  naturalne płótno dla filmowego obrazu TA MARA. Nasycone kolory i linie barw zaczerpnięte z dzieł Tamary Łempickiej budują kompozycje poszczególnych scen. Ruch tworzony przez artystki-tancerki z zespołu Polskiego Teatru Tańca,  odzwierciedla elegancję, precyzję oraz figuralność widoczną na obrazach Łempickiej. Czuć też w choreografii ogień i napięcie, które charakteryzują twórczość T. de Lempitky.

Tamara Łempicka do końca życia twierdziła, że „spróbowała wszystkiego”. Otwartość na nowe doświadczenia postrzegała jako obowiązek artysty. Czerpała przyjemność z piękna „czy to zmysłowego ciała kobiecego, czy to kanciastego męskiego”. Takie są jej obrazy: nieoczywiste, piękne, z wyraźnie zarysowanymi liniami, „kanciate”, artdekowskie.

Park, którego pomysłodawcą był książę Hermann von Pückler-Muskau, od 2004 roku znajduje się Liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO. Wyjątkowość tego obszaru jest nadal odkrywana. Ujęte w filmie pejzaże parku, liczymy, że staną się inspiracją do jego odwiedzenia, zaś skomponowany w duchu art déco filmowy obraz oraz taniec niezwykłych kobiet – artystek Polskiego Teatru Tańca wywołają twórczy szał i odwagę do przekraczania tego co konwencjonalne.

 

Trailer

Film na Facebook

 

TA MARA from Polish Dance Theatre on Vimeo.

 

produkcja:

logotyp Polskiego Teatru Tańca z nazwą tetaru i znaczkiem w kolorze czarnym będącym uproszczonym ludzikiem   logotyp z herbem Samorządu Województwa Wielkopolskiego oraz napisem Instytucja Kultury Samorządu Województwa Wielkopolskiego

 

koprodukcja:

logotyp Instytutu Adama Mickiewicza zawiera nazwę Instytutu oraz napis culture.pl

współpraca:

logotyp Instytutu Polskiego w Dusseldorfie z nazwą Instytutu

 

TA MARA

scenariusz i reżyseria: 
Iwona Pasińska

artyści Polskiego Teatru Tańca:
Evelyn Blue
Agnieszka Jachym
Julia Hałka
Paulina Jaksim
Katarzyna Kulmińska
Katarzyna Rzetelska
Sandra Szatan
Emily Wong-Adryańczyk

muzyka:
Andrzej Rohaczewski
Canzona a 4

Paweł Szymański
Partita III /fragment/

zdjęcia: 
Marek Grabowski

montaż: 
Edyta Pietrowska

reżyseria świateł:
Andrzej Grabowski

asystent kamery/ostrzyciel:
Michał Leśniewski

korekcja barwna i postprodukcja: 
Mirosław Felix Mamczur

wybór lokalizacji i koncepcja kostiumów:
Andrzej Grabowski

charakteryzacja i fryzury:
Adriana Cygankiewicz

wykonanie kostiumów:
Usługowy Zakład Krawiecki Elżbieta Sobańska

obsługa planu:
Piotr Grywaczewski
Daniel Wiśniewski

sprzęt filmowy:
2K4K  film rental
Samo Pro Rental House

kierownik planu:
Piotr Grywaczewski

opieka ze strony Parku Mużakowskiego w Łęknicy:
Janusz Pasturczak

koordynacja produkcji: 
Małgorzata Andrzejewska

 

Canzona a 4 w wykonaniu
IL TEMPO, 2004

za zgodą DUX Lech Tołwiński Małgorzata Polańska Szostakowska Sp. J.

Partita III w wykonaniu
Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, 1994
Polskie Radio S.A.

CD Accord, ACD38, 1997

 

Zdjęcia powstały na terenie Parku Mużakowskiego w Łęknicy i Bad Muskau.

Polski Teatr Tańca dziękuje za umożliwienie realizacji filmu na terenie Parku Mużakowskiego:

Narodowemu Instytutowi Dziedzictwa
oraz
Fundacji „Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
 

w filmie wykorzystano plenery Parku Mużakowskiego:

strona polska: Łąka Trzcin, Łąka Rotha

strona niemiecka: Łąka Łez / Dolina Owcy (Tränenwiese / Schnuckental)

 

Specjalne podziękowania za pomoc podczas realizacji filmu dla:

Barbary Iwlew - kierownika Pracowni Terenowej Narodowego Instytutu Dziedzictwa „Park Mużakowski” w Łęknicy

Ewy Johny - architekta krajobrazu i koordynatora współpracy polsko-niemieckiej
 

produkcja: Polski Teatr Tańca

Instytucja Kultury Samorządu Województwa Wielkopolskiego

koprodukcja: Instytut Adama Mickiewicza/ Culture.pl

współpraca: Instytut Polski w Düsseldorfie